เนื้อเพลง เอาไปกอดหน่อย - Takkatan Chollada และความหมายเพลง

เหมือนดาวตอนกลางวัน ไม่มีใครเห็น
ใช้ชีวิตหลบเร้นอยู่ในเงางาน
เช้าแล้วค่ำแล้วเช้าทุกวันทุกวัน
แต่แผลรักที่เคยเจ็บ ก็เจ็บไม่หาย

จึงได้แต่รอ อีกสักเธอ
ผ่านมาเจอ แล้วรักฉันจริงสักหน

พอจะมีไหมใคร ช่วยเอาไปกอดหน่อย
หัวใจดวงน้อยน้อย โดดเดี่ยวเหน็บหนาว
ในเมืองแสงนีออน กลบแสงเดือนแสงดาว
ความเหงา ปกคลุมผู้คน

นี่แหนะเธอ แล้วเธอ ไม่กอดฉันหน่อย
ช่วยชีวิตน้อยน้อยมีใครสักคน
ช่วยเป็นเพิงพักพิง ในวันที่เปียกฝน
ใช้อ้อมแขนแทนหยูกยา รักษาแผลใจ

ขังน้ำตาเอาไว้ในเขื่อนความเหงา
มีบางคราวที่อยากจากโลกนี้ไป
แต่ก็มีเสียงหนึ่งร้องขอเอาไว้
คือเสียงในหัวใจบอกให้อดทน

จึงได้แต่รอ อีกสักเธอ
ผ่านมาเจอ แล้วรักฉันจริงสักหน

พอจะมีไหมใคร ช่วยเอาไปกอดหน่อย
หัวใจดวงน้อยน้อย โดดเดี่ยวเหน็บหนาว
ในเมืองแสงนีออน กลบแสงเดือนแสงดาว
ความเหงา ปกคลุมผู้คน

นี่แหนะเธอ แล้วเธอ ไม่กอดฉันหน่อย
ช่วยชีวิตน้อยน้อยมีใครสักคน
ช่วยเป็นเพิงพักพิง ในวันที่เปียกฝน
ใช้อ้อมแขนแทนหยูกยา รักษาแผลใจ

ช่วยเป็นเพิงพักพิง ในวันที่เปียกฝน
ใช้อ้อมแขนแทนหยูกยา รักษาแผลใจ

เนื้อเพลง "เอาไปกอดหน่อย" จากศิลปิน Takkatan Chollada เป็นบทเพลงลูกทุ่งร่วมสมัยที่ถ่ายทอดความเหงาและความอ้างว้างของคนเมืองได้อย่างลึกซึ้ง เนื้อหาบอกเล่าถึงชีวิตของคนสู้ชีวิตที่ต้องซ่อนความเจ็บปวดจากความรักไว้เบื้องหลังการทำงาน เปรียบตัวเองเป็นเหมือนดวงดาวในตอนกลางวันที่มีอยู่จริงแต่ไม่มีใครมองเห็น ท่ามกลางแสงสีของเมืองใหญ่ที่กลบความโดดเดี่ยวในใจจนทำให้รู้สึกเหน็บหนาวและต้องการใครสักคนมาเติมเต็ม

ในอีกแง่หนึ่ง เพลงนี้คือการอ้อนวอนและร้องขออ้อมกอดอันอบอุ่นเพื่อเป็นที่พึ่งพิงทางใจในวันที่อ่อนล้า เปรียบอ้อมแขนของคนที่รักจริงเป็นเหมือนยารักษาแผลใจและเป็นเพิงพักพิงในวันที่ฝนกระหน่ำ แม้ว่าบางครั้งความเหงาจะท่วมท้นจนเกือบจะหมดหวัง แต่เสียงส่วนลึกในหัวใจยังคงบอกให้อดทนและรอคอยวันที่จะได้พบกับรักแท้ที่จะช่วยเยียวยาจิตใจที่บอบช้ำนี้ให้กลับมาเข้มแข็งอีกครั้ง